Είναι τελικά μύθος ότι «τα ετερώνυμα έλκονται στον έρωτα»;

«Τα ετερώνυμα έλκονται, ζουν όμως αυτοί καλά και εμείς καλύτερα;», είναι ένα ερώτημα που προκύπτει συχνά κατά την αναζήτηση του πιο ταιριαστού συντρόφου. Μήπως δεν ταιριάζουμε με αυτόν που μάς έλκει και, αν ισχύει αυτό, πώς θα ανακαλύψουμε τελικά αν ταιριάζουμε;

Σύμφωνα με έρευνα του Karl A. Pillemer (huffingtonpost), που έγινε σε 500 παντρεμένα άτομα, αποδείχθηκε πως οι ομοιότητες σε δύο ανθρώπους μπορούν να βοηθήσουν τη σχέση να διαρκέσει σε βάθος χρόνου.

Η διαφορετικότητα μπορεί να είναι συναρπαστική και η επικοινωνία μεταξύ ανόμοιων ανθρώπων να τους εφοδιάζει με εμπειρίες , ωστόσο η ‘κοινή γραμμή πλεύσης’  μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να κατανοούν ο ένας τη θέση του άλλου και να προσπερνούν τα όποια εμπόδια.

Φυσικά, οι συμμετέχοντες δεν επικροτούν την ομοιότητα και στην παραμικρή λεπτομέρεια, και παραδέχονται πως οι μικρές διαφορές ανανεώνουν κάθε ζευγάρι. »Το σύστημα αξιών και ιδεών είναι που προέχει να είναι κοινό», τονίζει ο μελετητής.

Όταν δυο προσωπικότητες μοιάζουν, αντιμετωπίζουν και τις καταστάσεις με όμοιο τρόπο.

Είτε δηλαδή πρόκειται για την επίλυση ενός προβλήματος και μιας διαφωνίας, είτε για την επίτευξη στόχων και συναισθηματική πληρότητα, όσοι παρουσιάζουν κοινά χαρακτηριστικά ως προς τις ανάγκες, τις ιδέες και τον τρόπο έκφρασης, είναι πιο πιθανό να μην έχουν επικοινωνιακά εμπόδια, άρα η σχέση να χαρακτηρίζεται από σύμπνοια και ευημερία, όπως τονίζει ο κύριος Δ.Πετρούνιας, Ψυχολόγος και Εκπαιδευτικός.

Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, στον έρωτα επικρατεί το τρίπτυχο χημεία-επικοινωνία-σεξ. Προς επίτευξη των στόχων των συντρόφων, χρειάζεται κατά βάσιν παρεμφερής ή κοινή οπτική.

Μπορεί η διαφοροποίηση να ασκεί πολλές φορές γοητεία, εντούτοις η διαφορετική οπτική, οι αποκλίνουσες εμπειρίες και επιθυμίες, είναι πολύ πιθανό να προκαλέσουν δυσκολίες στην αλληλεπίδραση και την κατανόηση. Ως αποτέλεσμα, προκύπτουν διαφωνίες και καυγάδες, η σχέση καταπονείται και φθίνει.

Για επίτευξη καλής επικοινωνίας, απαιτείται μια κοινή αντίληψη για τον κόσμο, ένα παρόμοιο ιδεολογικό μοτίβο.

Σύμφωνα με το περιοδικό Psychology today, ο λόγος που επιλέγουμε συντρόφους που μάς μοιάζουν,  βρίσκεται στο ότι αντικατοπτρίζονται στη συμπεριφορά, τις ιδέες και τις λέξεις τους τα χαρακτηριστικά μας.

Με τον τρόπο αυτό, νιώθουμε πως όσα πιστεύουμε είναι αποδεκτά και φυσιολογικά. Κατ’ επέκταση, νιώθουμε καλά με τον εαυτό μας και με τις σχέσεις μας.

Με την πάροδο του χρόνου μάλιστα, οι σύντροφοι αναπτύσσουν κοινά ενδιαφέροντα, και νιώθουν πως εξελίσσονται ως προσωπικότητες, καθώς όχι μόνο επικοινωνούν, αλλά μαθαίνουν και βελτιώνονται.

Ο κύριος Θ. Ασκητής έχει δηλώσει πως η καλή επικοινωνία ευνοεί και τη σεξουαλική υγεία. Εφόσον υπάρχουν κοινές ιδέες, πεποιθήσεις και τρόποι έκφρασης, ευνοείται όχι μόνο η επικοινωνία, αλλά και η σεξουαλική ανανέωση.

Όπως ο ειδικός εξηγεί, « Αν μια ερωτική επαφή έχει καθ’ όλη την ισχύ της κοινές εμπειρίες, έλξη και κατανόηση, τότε μπορεί να λειτουργήσει αρμονικά.»

Ένα στοιχείο ακόμα που μελέτες δείχνουν πως ευνοεί μια συντροφική σχέση, είναι η οσμή κάθε ανθρώπου, η οποία συνδέεται άρρηκτα με την έλξη. Έχει αποδειχθεί πως η χημεία παίζει ρόλο στην επιτυχία μιας ερωτικής αλληλεπίδρασης.

«Τα ομώνυμα έλκονται» σημειώνει ο κύριος Πετρούνιας, «όμως η αγάπη είναι τελικά το κλειδί για το αν μια σχέση θα είναι λειτουργική ή όχι».

[πηγή]

Δείτε και αυτά: