Φρένο στην αναπηρία από πολλαπλή σκλήρυνση με νέο μονοκλωνικό αντίσωμα

Πρωτοπαθώς προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση: Η πιο δύσκολο μέχρι πρόσφατα μορφή πολλαπλής σκλήρυνσης καθώς οι γιατροί δεν είχαν στη φαρέτρα τους αποτελεσματική θεραπεία.

Αλλά ένα νέο μονοκλωνικό αντίσωμα, το ocrelizumab, έρχεται να γλυτώσει από τις αναπηρίες όχι μόνο αυτούς τους ασθενείς αλλά και όσους υποφέρουν από άλλη υποτροπιάζουσα μορφή!

Η νέα θεραπεία χορηγείται με ενδοφλέβια έγχυση κάθε έξι μήνες χωρίς την απαίτηση διενέργειας ειδικών εξετάσεων μεταξύ των δόσεων! Αυτό από μόνο του είναι σωτήριο καθώς ο ασθενής ξεχνάει ότι είναι…ασθενής. Συνεχίζει την ζωή του κανονικά και επιπλέον γλυτώνει από τις επιπτώσεις των σοβαρών αυτών μορφών πολλαπλής σκλήρυνσης που οδηγούν σταθερά προς αναπηρίες.

Το ocrelizumab είναι το πρώτο φάρμακο που λαμβάνει έγκριση για τη θεραπεία της πρωτοπαθούς προϊούσας πολλαπλής σκλήρυνσης, μιας μορφής νόσου που προκαλεί αναπηρία, η οποία είναι μη αναστρέψιμη και αναπτύσσεται ταχύτατα.

Δεδομένου ότι η πολλαπλή σκλήρυνση υπολογίζεται ότι προσβάλει περίπου 700.000 άτομα στην Ευρώπη, εκ των οποίων περίπου 96.000 εμφανίζουν πρωτοπαθώς προϊούσα μορφή με υψηλό επίπεδο αναπηρίας, η είδηση είναι παραπάνω από θετική!

Σε μια ξεχωριστή μελέτη φάσης ΙΙΙ για την πρώιμη πρωτοπαθώς προϊούσα πολλαπλή σκλήρυνση (ORATORIO), το ocrelizumab ήταν η πρώτη και μοναδική θεραπεία που επέδειξε σημαντική επιβράδυνση της εξέλιξης της αναπηρίας και μείωση των δεικτών ενεργότητας της νόσου στον εγκέφαλο (εμφάνιση βλαβών στη μαγνητική τομογραφία) έναντι του εικονικού φαρμάκου με διάμεση περίοδο παρακολούθησης τα  τρία έτη.

Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ocrelizumab είχαν 24% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν εξέλιξη της αναπηρίας για τρεις συνεχόμενους μήνες και 25 % λιγότερες πιθανότητες για εξέλιξη της αναπηρίας για 6 συνεχόμενους μήνες (p=0,0321 και p=0,0365, αντίστοιχα).

Το ocrelizumab συνέβαλε, επίσης, σημαντικά στην επιβράδυνση της εξέλιξης των προβλημάτων βάδισης κατά 29,4%, όπως μετρήθηκε από τη δοκιμασία χρονομετρούμενης βάδισης 25 ποδιών (T25FW), έναντι του εικονικού φαρμάκου (p=0,0404).

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίστηκαν με το ocrelizumab σε όλες τις μελέτες φάσης ΙΙΙ ήταν αντιδράσεις σχετιζόμενες με την έγχυση και λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, οι οποίες ήταν κυρίως ήπιας έως μέτριας βαρύτητας.

[πηγή]

Δείτε και αυτά: