Τη δημιουργία ενός εθνικού παρατηρητηρίου κατοικίας προτείνει η Κομισιόν για την Ελλάδα ως μέτρο αντιμετώπισης της στεγαστικής κρίσης σε νέα έκθεσή της, ενώ εκτιμά ότι το έλλειμμα των κατοικιών στη χώρα μας θα φτάσει τις 110.000 μέχρι το 2035.
Στην Εαρινή δέσμη του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου της Κομισιόν που δημοσιεύθηκε χθες, περιέχεται για πρώτη φορά αφιερωμένο κεφάλαιο με συστάσεις για τη στέγαση για τα κράτη μέλη, αποτυπώνοντας τις μεγάλες διαστάσεις που παίρνει το πρόβλημα κατοικίας σε όλη την Ευρώπη.
Στην περίπτωση της Ελλάδας, οι Βρυξέλλες τονίζουν ότι η αύξηση του κόστους στέγασης στη χώρα μας επιβαρύνει τις συνθήκες διαβίωσης, ιδίως για τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
Το ποσοστό των νοικοκυριών που αντιμετωπίζουν ενεργειακή φτώχεια βρίσκεται πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ και συνεχίζει να αυξάνεται. Για το 28,9% του πληθυσμού, οι δαπάνες στέγασης υπερβαίνουν το 40% του συνολικού διαθέσιμου εισοδήματος του νοικοκυριού (έναντι 8,2% στην ΕΕ), ενώ οι αυξήσεις στις τιμές των κατοικιών συγκαταλέγονται στις μεγαλύτερες στην ΕΕ.
«Συνολικά, η προσιτότητα της στέγασης έχει επιδεινωθεί. Τα ενοίκια δεν υπόκεινται σε ρύθμιση και τα περιορισμένα μέτρα στήριξης των ενοικιαστών έχουν μικρό αντίκτυπο», υπογραμμίζει η Κομισιόν.
Διαφάνεια στην αγορά
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι προτάσεις της Κομισιόν που ζητούν περισσότερη διαφάνεια στην αγορά και μια πιο κεντρική κυβερνητική πολιτική.
«Δεδομένης της επιδείνωσης των στεγαστικών προκλήσεων, η αρμοδιότητα έχει ανατεθεί στο Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, με τη συνδρομή ενός διυπουργικού συντονιστικού οργάνου. Στο πλαίσιο του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (RRF), έχει εκπονηθεί μια ολοκληρωμένη στρατηγική για τη στέγαση. Ωστόσο, εξακολουθεί να είναι αναγκαία η δημιουργία ενός εθνικού παρατηρητηρίου στέγασης, προκειμένου να παρακολουθείται η στεγαστική κατάσταση των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων», τονίζεται.
Η δυναμική της αγοράς δεν επαρκεί
Σε ό,τι αφορά τις τωρινές δυνάμεις της αγοράς, δεν εμφανίζονται λύσεις στον ορίζοντα.
Οι τιμές των κατοικιών αυξάνονται διαρκώς με ρυθμό υψηλότερο από την αύξηση του εισοδήματος των νοικοκυριών ενώ παράλληλα πολλοί παράγοντες περιορίζουν την προσφορά του στεγαστικού αποθέματος.
Από την πλευρά της προσφοράς, ο κατασκευαστικός τομέας αδυνατεί να καλύψει το κενό λόγω της αύξησης του κόστους των οικοδομικών υλικών και την έλλειψη εργατικού δυναμικού.
Η ανάπτυξη των βραχυχρόνιων μισθώσεων μειώνει τη διαθεσιμότητα κατοικιών στις μητροπολιτικές περιοχές και στους τουριστικούς προορισμούς υψηλής ζήτησης. Οι επενδύσεις στο στεγαστικό απόθεμα παραμένουν περιορισμένες σε σχέση με το υφιστάμενο επενδυτικό κενό.